The harvest is truly plenteous,

               but the labourers are few;

               pray ye therfore the Lord of the harvest,

               that he will send forth labourers into his harvest.  

              Matthew 9 : 37 en 38 

Hobo.  

Wat is het verschil met een vagebond en een zwerver? Een mooie samenvatting: de ‘hobo’ werkt en reist, de vagebond droomt en reist en de zwerver drinkt en reist. Werk modelleert de hobo en de hobo is ‘on the road’, onderweg. Hij werkt om onderweg te zijn of is onderweg om te werken. Die weg is dan wel de spoorweg. Zonder (goederen)trein geen hobo.

Amerika eind 19^e eeuw: bevolkingsgroei, industrialisatie, spoorwegen (30.000 mijl in 1860, 254.000  in 1916!). Hobo’s legden hun eigen mobiliteit aan. De eerste hobo’s waren veteranen van de Burgeroorlog. Werkloze militairen criminaliseerden of zochten werk waar het maar was. De hobo was geboren Schattingen: 60.000 in 1890, 1.000.000 in 1930. Mechanisering van de landbouw laat hun aantal daarna sterk krimpen. Mexicanen nemen hun plaats in. Opkomst van truck en auto marginaliseren de spoorwegen.  Dieseltreinen vervangen stoomtreinen. Ze stoppen niet meer bij watertanks, klassieke ‘stations’ voor de hobo. Ook verzegelde containers zijn een sta in de weg.

Over hobo’s is verschillend gedacht: van romantiserend tot stigmatiserend. Maar hun functie was duidelijk. Zij waren de uitzendkrachten van die tijd, inzetbaar waar nodig en dus van vitaal belang. Elk los werk, vuil of schoon, deden ze. Vaak reisden ze ‘achter de oogst’ aan. Ze worden bewonderd, soms worden ze als bedreiging van de eigen werkgelegenheid gezien en verjaagd.

‘The simplest plan,…..is to put a little strychnine or arsenic into the meat and other supplies furnished the trap. This is a warning tot other tramps to keep out of the neighborhood, keep the coroner in good humour, and saves one’s chickens and other portable property (The Chicago Tribunal)’

Sommige staten namen anti-hobo wetgeving aan; strenge straffen voor bedelen en een vuur aanleggen. Arm waren de hobo’s zeker en in een land waar de aanwezigheid van God afgemeten werd aan de hoogte van de bankrekening was dat geen aanbeveling. Maar er waren ook spoorwegmaatschappijen die aan elke vrachttrein lege wagons vastmaakten om de enorme aantallen zwervende arbeidskrachten te vervoeren. Ze hoopten daarmee ook te voorkomen dat hobo’s verzegelde wagons openbraken. Zonder werk was een hobo een nietsnut, eventueel een crimineel, aan het werk a ‘workingclass hero’. Tot op de dag van vandaag rijden ze rond ‘on the railroads’.

Held en/of slachtoffer.

In een snel industrialiserende en verstedelijkende wereld staat de hobo voor vrijheid. Wat een schip is voor een Engelsman, is de trein voor de Amerikaan. Zo ziet de schrijver Jack London ze. Maar hun leven was vooral moeilijk en zwaar. De romantisering was verleidelijk; voor jonge mensen met idealen en hang naar vrijheid, maar ook voor schrijvers als Kerouac en Ginsburg. ‘On the road’ is de bijbel van de intellectuele hobo. De werkelijkheid is anders. Armoede en werkloosheid dwongen honderdduizenden op pad. Uit gezinnen, weeshuizen, problematische relaties. Onderweg wachten gevaren. Je moet fatalistisch ingesteld zijn om een hobo te wezen. ‘Ik zag een jongen die van de trein was gevallen, een wiel was over hem heen gegaan’(Woody Guthrie), ‘Ik vond een man in een afgesloten wagon. Iemand had de deur dicht gedaan, terwijl hij sliep en had de boel verzegeld’. Spoorwegpolitie (‘Bulls’) is hardhandig. En er waren speciale bendes die hobo’s van hun verdiensten rolden. De enkele vrouwelijke hobo’s hadden dubbel te lijden: van maten, politie en bazen. Solidariteit met zwarte hobo’s kende grenzen. Regelmatig werden ze uit de rijdende trein gegooid. Een hobo vatte zijn leven zo samen: ‘For every mile of beautiful scenery and warm sunshine, there are hundreds of miles of cold, dark nights, no food an none to care whether I live of die’

Cultuur: liedjes, taal en teken

Afzondering en eenzaamheid zijn vader en moeder van de hobo-cultuur. Ver van de bewoonde wereld, ergens in de ‘jungle’, is de broedplaats van zoiets als de hobo-identiteit. Liederen horen erbij. De belangrijkste vorm is de ‘monica-song’ (met de harmonica) zoals ‘Portland County Jail’ en ‘The Hobo Convention’: There was NewYork Joe,Buffalo Crow, Teddy and Rough and Rovers

                      One eyed Sam and the tattoeed man, and the bladheaded man from Dover,

                      LouisvilleLou and the Kalamazoo and San Diego Kid,          

                      Moustache Pete and his‘longa’ feet, and the man with the derby lid.

De liedjes bekritiseerden vaak de instituties zoals boeren, kerk en overheid. De taal is bijzonder interessant. Uitdrukkingen en dialect vormen een geheimtaal, onbegrijpelijk voor niet-insiders..

De tekens zijn de meest opvallende culturele erfenis. Een grafische diagnostiek van de burgerij ten behoeve van de medezwerver. Een sociaal in kaart brengen van de naaste omgeving om een medezwerver, toch al weinig voorzien van houvast, sturing te geven. Een tekensysteem waarmee  barmhartigheid en hardheid in kaart worden gebracht. Een geestige catalogus van menselijke eigenschappen met soms de remedie hoe daar mee om te gaan. Er is een canon van ongeveer 50 tekens, door elke zwerver begrepen. Ze spreken op hekken, deuren en muren efficiënte geheimtaal. In taal, teken en lied woont de hobo.

Gezien als:

clown (Norman Rockwell), profeet (Kerouac), slachtoffer (Bob Dylan: Only a hobo)

Does it make much of a man to see his whole life go down,

To look up on the world from a hole in the ground,

To wait for, your future like a horse that’s gone lame,

To lie in the gutter and die with no name?

schelm, crimineel, eerlijke arbeider, culturele stamvader, Amerikaan bij uitstek, mysticus, dief..

Het missionaire model van de homo hoboïcus.

(als je dik wil doen, moet je het zo aanpakken. Je kunt ook zeggen: een paar losse notities).

Inzet van de christelijke gemeente wordt bepaald door de plek waar ‘werk’ is (het veld dat wit is), de kern van de gemeente, wil die gemeente niet criminaliseren, is handen uit de mouwen.

De weg is het geestelijk (‘mensen van de weg’) thuis, innerlijke en soms uiterlijke mobiliteit het kenmerk. De trein is beeld: openbaar, gemeenschappelijk, geïmproviseerde opstapplaatsen, groot netwerk en klemmende oproep om de (eind)bestemming (‘gospeltrain’) niet te missen.

De kerk vindt haar identiteit in taal: (de bijbelverhalen als ‘slang’), liederen (in de bijeenkomsten gezongen) en tekens (samenvatting boodschap en in kaart brengen van de sociale omgeving).

Lied, taal en teken worden geoefend in de afzondering (de ‘jungle’). Om buiten te kunnen zijn eerst ‘onder ons’. Signs brengen de sociale werkelijkheid in kaart. Bieden gelegenheid tot barmhartigheid voor bezitters, waarschuwen voor gevaren en maken de naaste het leven mogelijk: bemoediging,

Realistische analyse, humoristische tips, cryptische verhalen en dat alles in samenvatting van tekens.

Hobo maaltijd in de kerk van Broek in Waterland muzikaal omlijst door Campagne Charly

HOBOMAALTIJD                                                                                                            

Hobo’s prayer

Lord, thank you for sending the chicken on my road thisday,

Let there be a friendly farmer fot the night

ans give Your blessing on our meal Amen

Stolen Chicken for me and my three friends

1 kip in stukken, zout, peper, 100 gram spekblokjes, 6 sjalotjes, gehalveerd, 1 flesje donker bier, 1 laurierblaadje, 100 gram gedroogde appeltje, 200 gram champignons

Kip inwrijven met zout en peper, spekblokjes uitbakken,spekjes uit de pan scheppen en de kipstukken bakken in het vet, voeg eventueel nog wat olijfolie toe. Fruit de sjalotjes even mee. Afblussen met bier. Voeg de laurier en gedroogde appeltjes toe, op laag vuur alles rond de 30 minuten laten pruttelen, de laatste 10 minuten de champignons toevoegen.

Kapucijners

1 pot kapucijners (als deze niet voorhanden zijn,bruine bonen), 1 ui (gesnipperd),1 groen paprika (blokjes) 50 gram spekjes.

Spekjes bakken, uit en paprika meebakken, kerriepoeder toevoegen en eventueel blokjes appel, de uitgelekte kapucijners toevoegen en alles doorwarmen.

                                       Recepten van de legendarische vrouwelijk hobo Adriana Honeybee.

Appeltaart van moeder thuis

Het recept is geheim en past zich voortdurend aan de herinnering aan. Elke hobo heeft een eigen geur in de neus als hij of zij denkt aan Mothers Applepie. Een taart als tearjerker.

Pilgrim

I am just a pilgrim on this road, boys

This ain’t never been my home

Sometimes the road was rocky along the way, boys

But I was never travelling alone

We’ll meet again on some bright highway

Songs to sing and tales to tell

But I am just a pilgrim on this road, boys

Until I see you fare thee well

Ain’t no need to cry for me, boys

Somewhere  down the road you’ll understand

‘Cause I expect to touch His hand,boys

Put a word in for you if I can.

Steve Earle

HOBO-TEKENS 

GEHEIME TEKENS  LANGS DE RAFELRANDEN

48 iconen naar hobo-model voor ingewijden, op 23 april 2010 gepresenteerd 

Het is een fascinerend idee om met geheime tekens, alleen voor ingewijden te begrijpen, de werkelijkheid in kaart te brengen. Hobo’s, rondreizende seizoenarbeiders in de eerste helft van de 2oe eeuw in Amerika, deden dat. Hun tekenarsenaal geeft een aardig inzicht in de meest elementaire ervaringen van een noodzakelijke en verdachte bevolkingsgroep. Hun simpele symbolen op bomen, kozijnen, hekken, vluchtig gekalkt of ingegrift, gaven hun ervaringen met vaste bewoners weer. Navolgers deden er hun voordeel mee. ‘Hier moet je vroom praten, dan krijg je te eten’, ‘gevaarlijke honden’ en ‘vent met een geweer’: het zijn allemaal aanwijzingen die het moeizame leven van de trekarbeider enigszins vergemakkelijken.

Areopagus, centrum voor kerk, cultuur en samenleving, in Waterland stelt dat het leven voor de bewust levende mens zich langzamerhand verbannen voelt naar de rafelranden van de samenleving. Zeker een gelovige is een maatschappelijk randgebeuren, zo niet curiosum geworden. Tijd dus om tot een nieuw geheim tekensysteem te komen om de ingewijden van dienst te zijn. 48 op het eerste gezicht ontoegankelijk symbolen zijn ontworpen en op eenvoudig te verwijderen stickers gedrukt. Wie de code kent, kan zijn of haar gang gaan. Deurpost, kerkportaal, particulier beladen plek, virtueel familiemonument, openbaar gebouw, alles wacht de op de markering van de tekenkenner. De pretentie is dus niet gering: naast een twaalftal klassiek/gemoderniseerde symbolen zijn er mogelijkheden om maatschappij en kerk te lijf te gaan. Ook familie en persoonlijk leven vragen om articulatie. Een eenmalige toelichting maakt het systeem toegankelijk en bruikbaar. De ontwerpers willen zo  ondergronds leven zichtbaar maken en individuele zonderlingen tot een nieuw ontheemd maar  zichtbaar collectief samen brengen.. De rafelranden zijn breder dan het aangeharkte centrum.

HOE DE HOBOTEKENS TE BESTELLEN?

De set hobotekens bestaat uit:– een overzichtsaffiche (a3, zie illustratie) met toelichting – 12 stickers klassieke tekens – toelichting klassieke tekens.- 12 stickers algemene en kerktekens – toelichting algemene en kerktekens – 12 stickers familiaire tekens –toelichting familiaire tekens – 12 individuele  stickers – toelichting individuele tekens – informatie hobogeschiedenis – korte gebruiksaanwijzing.

EEN SETJE KOST 4 EURO,

BIJ AFNAME VAN 10 0F MEER: 3 EURO PER SET.

Mail uw bestelling naar edenadrie@hetnet.nl onder vermelding van naam, volledig adres, telefoonnummer en mailadres en natuurlijk het gewenste aantal setjes hobotekens.

U krijgt de setjes thuisgestuurd met rekening voor hobotekens en portokosten.